O nas

„Nauka jest jak niezmierne morze. Im więcej jej pijesz, tym bardziej jesteś spragniony.”
(Stefan Żeromski)

Szanowni Rodzice!
Drodzy Uczniowie!

Gimnazjum nr 4 im. Aleksandra Kamińskiego w Zespole Szkół w Legionowie to szkoła na miarę XXI wieku – nowoczesna, postępowa, przyjazna dla uczniów i ich rodziców.
Od początku naszej działalności staramy się zapewnić najwyższą jakość kształcenia i wychowania, stworzyć uczniom jak najlepsze warunki rozwoju osobistego i społecznego. Potwierdzeniem tej wysokiej jakości nauczania i wychowania jest otrzymany przez nas w 2006 roku międzynarodowy Certyfikat Systemu Zarządzania Jakością według normy PN-EN ISO 9001:2009 oraz rokrocznie bardzo wysokie wyniki egzaminu gimnazjalnego (powyżej średniej gminy, powiatu, województwa, kraju). Szkoła ma również tytuł „Szkoły z klasą” oraz certyfikaty: LEGO, COGITO, AGO. Po raz kolejny realizujemy społeczny program „Szkoła bez przemocy” oraz ogólnopolskie programy edukacyjne Centrum Edukacji Obywatelskiej „Ślady przeszłości” i „Literacki atlas Polski” oraz „Literacki Atlas Polski. Reportaże”. Ocalamy od zapomnienia dziedzictwo naszej małej ojczyzny. Prowadzimy akcje wolontaryjne – „Adopcja serc”, „Pola nadziei”, finały WOŚP, akcje szkolnego koła CARITAS. Jesteśmy też „Szkołą promującą zdrowie”.

Nasza oferta edukacyjna zapewnia gimnazjalistom wszechstronny rozwój, doskonalenie umiejętności i właściwy wybór dalszej drogi kształcenia. Powołaliśmy do istnienia klasy innowacyjne: z innowacją matematyczno – informatyczną, biologiczno – chemiczną, kulturową, teatralną, językową. Młodzież ucząca się w tych zespołach osiąga bardzo wysokie wyniki na egzaminach zewnętrznych, uzyskuje tytuły laureatów w konkursach przedmiotowych, literackich, artystycznych. Dobrą tradycją naszej szkoły jest działalność klas sportowych – o profilach taekwon – do, piłka koszykowa dziewcząt i chłopców, piłka siatkowa dziewcząt. Nasi sportowcy odnoszą sukcesy na olimpiadachi w turniejach sportowych na wszystkich szczeblach – z międzynarodowym włącznie.

W naszych codziennych działaniach dążymy do wypracowania u naszych podopiecznych postawy otwartości na świat i innych ludzi. Uczymy efektywnej współpracy , m.in. poprzez realizację projektów edukacyjnych: szkolnych, miejskich, powiatowych, wojewódzkich, ogólnopolskich i międzynarodowych – takich jak europejski projekt teatralny „Warsztat Europa”, polsko – niemiecka wymiana młodzieży, polsko – ukraińska wymiana młodzieży. Młodzież naszej szkoły dwukrotnie gościła w siedzibach Unii Europejskiej w Brukseli, , co było nagrodą za owocny udział w programie „Moja szkoła w Unii Europejskiej” i zajęcie I oraz III miejsca w konkursach realizowanych w ramach tego programu.

Sami również wychodzimy z propozycjami do nauczycieli i uczniów innych gimnazjów. Jesteśmy organizatorami Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „Pisać każdy może…”, Powiatowego Konkursu Matematycznego oraz Powiatowego Konkursu Biologicznego.

Nasza szkoła tętni życiem do późnych godzin popołudniowych. Oferujemy naszym uczniom bogaty program zajęć pozalekcyjnych – przedmiotowych, artystycznych, sportowych. Przygotowujemy liczne imprezy środowiskowe – Święto Patrona połączone ze ślubowaniem uczniów klas pierwszych, podsumowanie konkursów organizowanych pod patronatem Prezydenta Miasta Legionowo, Wigilię środowiskową, kolejne finały WOŚP, wystawy i spektakle okolicznościowe.

Systematycznie rozwijamy formy pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych i doskonalimy współpracę z rodzicami tych gimnazjalistów w celu zapewnienia im optymalnego rozwoju.

Dokładamy wszelkich starań, aby zapewnić dobre i nowoczesne warunki kształcenia. Dysponujemy pracownią informatyczna z dostępem do Internetu, dobrze wyposażonymi salami dydaktycznymi, w trzech z nich znajdują się tablice interaktywne, dobrym zapleczem sportowym z kompleksem boisk „Orlik”, biblioteką z Centrum Informacji Multimedialnej.

W codziennej pracy staramy się zawsze pamiętać o słowach naszego patrona – Aleksandra Kamińskiego:
„Być wychowawcą – znaczy: dawać, służyć, pomagać, inspirować(…)”

Dyrektor Szkoły
mgr Agnieszka Jakubowska

 

„Kto na ławce wyciął serce i podpisał : „Głupiej Elce”, kto…?”,
czyli o mojej podróży przez gimnazjum.

Wydaje mi się, że tak niedawno bałam się zmiany szkoły, a nieznane i obco brzmiące słowo – gimnazjum – kojarzyło mi się z koszmarem. Wiązało się ze zmianą otoczenia, strachem, pogorszeniem ocen.
Jednak już po kilku dniach spędzonych w Gimnazjum nr 4 w Legionowie wiedziałam, że były to jedynie wymysły mojej przerażonej wyobraźni. Nowa szkoła przyjęła nas bardzo przyjaźnie, jak starych, dobrych znajomych. Nauczyciele otoczyli przestraszonych nowicjuszy opieką i troską. Dawali wszystko, czego potrzebowaliśmy. Niestety, z przykrością stwierdzam, że widzę to i doceniam dopiero teraz, kiedy patrzę na swoje gimnazjum z perspektywy licealistki. Nic dziwnego, żaden uczeń nie lubi nauki, sprawdzianów, odpowiedzi przy tablicy czy wysokich wymagań nauczycieli. Dopiero po bardzo dobrze zdanych egzaminach i dostaniu się do wymarzonych szkół doceniamy to, co zrobili dla nas nasi pedagodzy. To dzięki nim osiągaliśmy wysokie wyniki w nauce, przechodziliśmy do kolejnych etapów konkursów przedmiotowych i artystycznych, a teraz wielu z nas doskonale radzi sobie w renomowanych warszawskich szkołach. Od nowych nauczycieli słyszymy pochwały na temat dobrego przygotowania nas do nauki w liceum.
Jednak wbrew pozorom moje gimnazjum nie będzie mi się kojarzyło jedynie z nauką. Dla mnie ten etap życia to przede wszystkim niesamowita przygoda z teatrem i związane z nią marzenia o wyborze zawodu.
A zaczęło się to wszystko bardzo banalnie – apele z okazji ważnych uroczystości, wyjazdy do teatru, udział w konkursach recytatorskich. Szybko okazało się, że grupa entuzjastów takiej formy spędzania wolnego czasu rośnie, podobnie jak ambicja miłośników teatru. Przystąpiliśmy do realizacji poważnych przedsięwzięć. Przygotowaliśmy inscenizacje „Ślubów panieńskich” A. Fredry i „Pułapki na myszy” A. Christie. Pozytywne przyjęcie przez widzów, smak sukcesu, radość i już było po nas… Wiedzieliśmy, że wszędzie, dokąd powiodą nas drogi życia, będzie nam towarzyszył teatr. To miłość do grobowej deski. Konkursy recytatorskie, przeglądy teatralne – sukcesy i porażki – tym żyłam przez trzy kolejne lata pobytu w mojej niezapomnianej szkole. A poza tym – wyjazdy do teatrów – opery, operetki, balety, musicale, komedie, tragedie, spektakle groteskowe – to nieodzowny element gimnazjalnego życia. Tak wyglądała moja codzienność gimnazjalistki i co chyba najważniejsze – to właśnie w gimnazjum, a nie poza nim znalazłam ludzi, którzy inspirowali mnie do działania, odkrywali moje zdolności i pasje. Tak było z teatrem, tak również było z pisaniem. To właśnie tutaj mogłam oddawać się drugiej swojej pasji – pisaniu.
Oczywiście moja była szkoła dawała szansę nie tylko nam, aktorom – amatorom czy młodym pisarzom, ale wszystkim pragnącym rozwijać swoje zainteresowania naukowe i artystyczne. Koła zainteresowań przygotowywały młodych naukowców do rywalizacji z rówieśnikami w konkursach przedmiotowych. Chór, w którym śpiewałam, to wspaniały zespół ludzi kochających muzykę, nagrywających płyty, występujących na przeglądach i konkursach. Moje koleżanki i koledzy znaleźli swoje miejsce w sekcjach sportowych – siatkówki i koszykówki. Uprawiali też inne dyscypliny sportu, a zdobyte przez nich puchary wypełniły szkolne gabloty, mobilizowały następnych gimnazjalistów do walki o zwycięstwo.
Wszystkie nasze szkolne i pozaszkolne poczynania opisywali dziennikarze z gazetki „G4”, wydawanej od początku istnienia gimnazjum.
Z wdzięcznością wspominam tych wszystkich nauczycieli i pedagogów, którzy uczyli nas być wrażliwymi na potrzeby innych, a nie tylko myśleć o sobie. Wolontariat, działania podejmowane w czasie finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy to akcje, których nie zapomnę. Teraz, kiedy jestem uczennicą szkoły integracyjnej, inaczej patrzę na problemy i potrzeby ludzi niepełnosprawnych, chyba nieco lepiej niż moi rówieśnicy ich rozumiem.
Takie było właśnie moje gimnazjum. Pozornie zwykły, wcale nie najpiękniejszy budynek, szkoła jak każda inna. Jednak, aby naprawdę dobrze ją poznać i stwierdzić, że różni się od pozostałych, należy po prostu zostać jej uczniem.
Dzisiaj, kiedy moje gimnazjalne czasy są już tylko wspomnieniem, marzę skrycie, aby wrócić do tego pięknego świata i jeszcze raz przeżyć niezapomnianą przygodę naukową , literacką, teatralną.

Magdalena Zalewska
absolwentka G4 rocznik 2004

podziel się...Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+